Industrie & Geschäft
Vun de Erzbarg to Hohenhameln – De Neuanfang vun de Familie Steinbach
Im April 1945, jüst vör’n Enn vun’n Tweiten Weltkrieg, hett överall Ungewißheit geherrscht. In Hohenhameln gung dat all an: Amerikanische Soldaten trok durch de Hööftstraat. Op een vun de Höfe stunn en Mann in SS-Uniform – dat weer de junge Offizier Christian Steinbach, afgematt un op de Flucht.
Käte Backhus, de Höfbesitterin, hett de lägen Ernst glieks begriepen. Mit Mutt un Hart hür hett se den Steinbach en Zivilrock utlehnt, dormit he sich vör de allmählig ankamen Soldaten vörstecken kunn. De Moment hett den ganzen weiteren Gang vun’t Leven bestümmt.
De Produkschoon fang na’n Krieg in frie landwirtschaftliche Räume an. Ok in Räumen vun’t Gasthuus Handelmann, later Kammer. In dat Gasthuus is hüüt de Grieche Achillion.
Christian Steinbach hett dann later en leege Hall op dat Gelände vun de Hohenhamelner Molkerei funnen, de to düsser Tied noch in Betrieb weer. Erst in de 1960er Johrn hett de Molkerei tomaakt. In disse unauffällige, aver veelversprechen Hall hett he sien eerste lütte Werkstatt för Holzgalanteriewaren opmaakt – fein uitschnitzte Saken ut Holt. Dat weer de Grundsteen för dat, wat later as „Steinbach Volkskunst GmbH“ weltbekannt wurr.
In de 1960er Johrn gung de Produkschoon in de ole Mädchenschool mitten in’t Dörp över. Dat Gebäude stunn schon länger leeg un büdde bätere Bedingen. De neue Fabrik bröcht Platz för Meearbeiter, för Spezialwerksteden för Schnitzen, Bemalen un Endmontage. Disse Schritt weer en wichtige Ecksteen för dat wietere Wussen vun de Firma.
Traditschoon trefft Neuanfang
Kunnst ut Hohenhameln – Handmade in Germany